Dil millətin ruhudur. Dilini itirən bir millət, zamanla öz varlığını və tarixi yaddaşını da itirir. Azərbaycan türkcəsi minilliklər boyu böyük ədiblərimizin, şairlərimizin və düşüncə insanlarımızın yaratdığı bir xəzinədir. Ancaq təəssüf ki, bu gün bəzi ziyalılarımız və yazarlarımız öz ana dillərində deyil, başqa dillərdə yazmağa üstünlük verirlər. Bunun nəticəsində dilimiz inkişaf etmək əvəzinə, kölgədə qalır, yeni nəsillər üçün cazibəsini itirir və tədricən aradan gedir.

Əgər biz doğrudan da ana dilimizi qorumaq istəyiriksə, yalnız onun müdafiəsini dilə gətirməklə kifayətlənməməliyik. Əsas məsələ onu yaşatmaq və gündəlik həyatın bütün sahələrində istifadə etməkdir. Bir dil yalnız nitq vasitəsi deyil, həm də milli mədəniyyətin, düşüncənin və dünyagörüşünün daşıyıcısıdır. Onu məhdudlaşdırmaq, başqa dillərin kölgəsinə salmaq bir millətin öz dəyərindən uzaqlaşması deməkdir.

Tarix bizə göstərib ki, bir millətin dili zəiflədikcə, onun mədəni və siyasi təsiri də azalır. Başqa bir xalqın dilində danışmaq və yazmaq, yalnız ünsiyyət vasitəsi deyil, həm də o xalqın düşüncə sistemini, mədəniyyətini qəbul etmək deməkdir. Dil təkcə sözlərdən ibarət deyil, o, bir millətin varlığının sütunudur. Əgər biz öz sözümüzü, yazımızı başqa bir dildə ifadə ediriksə, bu, fərqində olmadan başqa bir mədəniyyətə xidmət etdiyimizi göstərir.

Fars dili bu gün bölgədə dominant dil kimi istifadə edilir və rəsmi statusa malikdir. Ancaq bu, bizim öz ana dilimizdən imtina etməyimiz üçün səbəb ola bilməz. Əksinə, məhz belə bir şəraitdə dilimizi daha da inkişaf etdirmək, onu qorumaq və gələcək nəsillərə ötürmək üçün səylərimizi artırmalıyıq. Unutmayaq ki, biz dilimizi yaşatmasaq, başqaları onu sadəcə tarixə köçürəcək.

Ana Dili Müdafiəsini Farsca Etmək Ziddiyyətdir

Bəzən ana dilinin hüquqlarını müdafiə etdiyini iddia edənlər bunu fars dilində edirlər. Bu, ən böyük ziddiyyətlərdən biridir. Bir xalqın dil hüquqlarını müdafiə etmək istəyən şəxs, ilk növbədə, öz ana dilində yazmalı və danışmalıdır. Əgər dilimizi qorumaq istəyiriksə, əvvəlcə özümüz ona sahib çıxmalıyıq.

Bəzi yazarlarımızın və ziyalılarımızın "farsca yazmaq daha çox insana çatmaq üçündür" arqumenti ciddi bir yanlışlıqdır. Çünki Azərbaycan türkcəsində yazmaq yalnız bir ünsiyyət vasitəsi deyil, həm də milli kimliyi qorumağın əsas yollarından biridir. Əgər biz öz dilimizdə yazmırıqsa, gənc nəsil də bu dilə maraq göstərməyəcək. Bir dil yaşaması üçün onunla kitablar yazılmalı, elmi əsərlər hazırlanmalı, qəzetlər və jurnal məqalələri çap edilməlidir. Əks halda, bu dil sadəcə ev içində danışılan bir məişət dili səviyyəsinə enəcək və zamanla unudulacaq.

Məsuliyyət Kimlərin Üzərinə Düşür?

Ana dilinin qorunması yalnız hökumətlərin və rəsmi qurumların işi deyil. Bu, ilk növbədə ziyalıların, yazarların, jurnalistlərin və hər bir fərdin üzərinə düşən məsuliyyətdir.

1. Yazarlar və Jurnalistlər: Ədəbiyyat və media hər bir xalqın kimliyini yaşadan əsas vasitələrdən biridir. Yazarlarımız və jurnalistlərimiz, öz yazılarını Azərbaycan türkcəsində təqdim etməklə, dilimizin inkişafına töhfə verməlidirlər.

2. Sosial Media İstifadəçiləri: Bugünkü dünyada sosial media ən böyük informasiya platformalarından birinə çevrilib. Əgər biz sosial mediada öz ana dilimizdə paylaşım etməsək, bu dilin yayılma imkanlarını məhdudlaşdırmış olarıq.

3. Elm və Təhsil Sektoru: Elmi və akademik yazılar yalnız farsca yazılmamalıdır. Əgər biz dilimizi inkişaf etdirmək istəyiriksə, onunla elmi məqalələr, texniki əsərlər və dərs vəsaitləri də hazırlamalıyıq.

Birliyimizi  fevralın 21 də Dilimizə Sahib Çıxaraq göstərməliyik, Yoxsa Onu İtirmək Riski ilə Üzləşəcəyik

Unutmayaq ki, tarixdə yox olan dillər təkcə xarici qüvvələrin təsiri ilə deyil, həm də millətin öz dilinə laqeydliyi səbəbindən yox olub.